İNSAN
KAYNAKLARI YÖNETİMİ
İNSAN
KAYNAKLARI YÖNETİMİNİN
İŞLEVLERİ
(FONKSİYONLARI)
İnsan kaynakları yönetimi
örgütle çalışanlar arasındaki ilişkileri etkileyen tüm
yönetsel kararlardan oluşur. İnsan kaynağı yönetimi
sürecinin sağlıklı olarak işlemesini sağlamak için çağdaş
bir işletmede İKY bölümünün üstlenmesi gereken işlevler altı
ana başlık altında toplanabilir:
1.
İnsan kaynakları
planlaması
2.
İşgören bulma ve
seçimi
3.
İnsan kaynağı
geliştirme
4.
Değerleme ve
ödüllendirme
5.
Endüstriyel
ilişkiler
6.
Güvenlik ve
sağlık
1- İnsan Kaynakları
Planlaması
İnsan kaynakları planlaması,
örgütsel amaçlara ulaşılabilmesi için gereksinim duyulan
insan gücünün tespit edilmesi anlamına gelmektedir. İnsan
kaynakları planlaması aracılığıyla örgütün amaç ve
hedeflerine uygun mevcut ve gelecekteki personel ihtiyacı,
sayısal ve niteliksel olarak belirlenmektedir.
İnsan gücü planlaması,
örgütsel verimlilik ve karlılığı
etkileyen en önemli unsurlardan biri olan insan kaynakları
planlaması, örgütün hali hazırda ihtiyaç duyduğu ve
gelecekte ihtiyaç duyacağı personel sayısını ve niteliğini
tahmin etme amacına hizmet etmektedir. Örgütteki tüm
birimlerin görevini gerektiği gibi yerine getirebilmesi
insan kaynakları planlarının yapılması ve planlara uygun
hareket edilmesi iel mümkündür.
İnsan kaynakları planlaması,
değişen ekonomik, politik ve çevresel koşullar altında
organizasyonun çalışanlarıyla ilgili ihtiyaçların saptanması
ve bu ihtiyaçlara cevap verecek politika ve programların
oluşturulması sürecidir.
İnsan kaynakları planlaması,
işgücü gereksiniminin tahmin edilmesi, insan kaynakları plan
ve programlarının yapılması, etkinliğin değerlendirilmesi ve
ölçümlendirilmesi olmak üzere üç temel aşamadan
oluşmaktadır.
a.İnsan Gücü Gereksinimini
Saptama
İnsan gücü gereksiniminin
saptanması, işletmenin personel arz ve ihtiyacının
belirlenerek bu ikisi arasında denge sağlanması anlamına
gelmektedir. Personel arzı belirlenmiş bir zaman
dilimi içinde hizmet
vermeye hazır bulunan işgücü;
personel ihtiyacı
ise
örgütsel
faaliyetlerin yerine getirilmesi için ihtiyaç duyulan işgörenleri ifade etmektedir.
Bir işletmede, insangücü
ihtiyacı çok değişik şekillerde
kendini gösterebilmektedir;
Gerçek Personel
İhtiyacı: Örgütsel amaçlara ulaşmak için
gerçekleştirilmesi gereken iş ve
faaliyetlerden fiilen sorumlu
işgörenler, gerçek personel ihtiyacı olarak
adlandırılmaktadır. § Yedek Personel İhtiyacı:
Devamsızlık, hastalık, kaza, izin gibi durumlarda gündeme
gelen
işgücü boşluğunu
doldurma amacıyla ikame edilecek personeli ifade etmektedir.
§ Ek Personel İhtiyacı: İşten çıkarmalar nedeniyle
gündeme gelebilecek olası aksamalar, ek
personel aracılığıyla
giderilmektedir. Örgüt yönetimleri ek personel ihtiyacını,
işletmenin
işgücü devir oranını temel
alarak hesaplamaktadırlar. § Yeni Personel İhtiyacı:
Bir işletmenin yeni ya da ek yatırımlar yapması
durumunda gündeme
gelen personel ihtiyacını
tanımlamaktadır.
Planlamada Kullanılan
Araçlar: İşletmenin bugün ve gelecekteki işgücü
ihtiyaçlarını sayı ve nitelik olarak belirlemeye çalışırken,
bu işlevi yerine getiren bazı arçlardan yararlanmak
zorunludur. Bu araçlar;
aa.
İşgücü
envanteri:
İşletmenin personel arzı
(mevcudunu) nitelik olarak irdeleyen bir çalışmadır.
§ İşgücü beceri
envanteri: Tüm çalışanlarla ilgili özellikler ,
çalıştığı işler vb.
bilgilerin dosyalanması §
İşgücü genel envanteri: Toplam personelin kendi
içinde değerlendirilmesidir.
Tüm çalışanların aldıkları
ücrete, cinsiyet, deneyimlerine vb. unsurlara göre
değerlendirilmesi.
ab.
Personel dönüşüm
oranı:
Belli bir dönem içinde çeşitli
nedenlerle, işletmeden ayrılan
personelin sayısını yüzde olarak gösterir.
b. İş Analizi
Personel sayısını hesaplamada
ve iş ile personel özelliklerinin uyumlaştırılmasında bir
hareket noktası olan iş analizi, işin özelliklerinin
açıklanması ve yazıya dökülmesi olarak tanımlanabilir.
Herhangi bir iş ya da görevin
gerektirdiği yetenek, kişilik özelliği, deneyim ve eğitim
gibi niteliklerin çözümlenmesi anlamına gelen iş analizi,
işin tüm yönleri ile ayrıntılandırılması
ve yazıya geçirilmesi işlemidir.
İş analizi; iş
tanımı
ve iş
gerekleri olmak
üzere iki basamak dahilinde hayata geçmektedir. İş
tanımı, iş hakkındaki
ayrıntılı
bilgileri içermekte ve işin nitelikleri ile ilgili bir tarif
yapmaktadır. İşin gerekleri ise, işi yerine getirecek
insan kaynağına ilişkin bir profil ortaya koymaktadır.
2-İşgören Bulma ve Seçimi
İnsan kaynakları yönetimi
süresince personel seçme, yetenekleri, becerileri, eğitim
düzeyi ve potansiyeli örgütün ihtiyaçlarına en uygun olan
işgören adaylarının belirlenmesi amacıyla yürütülen
sistematik faaliyetleri ifade etmektedir.
İşgören bulma ve seçme,
işletmede boşalan ya da yeni
oluşturulan görevler için personel adayları arasından işin
gereklerine uygun kişi ya da kişilerin seçim sürecidir.
Örgütlerin devamlılıklarını
sağlayabilmeleri, seçmiş oldukları elemanların yetenekleri
ve potansiyelleri ile bağlantılıdır.
İşgören bulma ve seçme süreci,
aday toplama, personelin seçimi ve yerleştirme aşamalarından
oluşmaktadır.
a.Personel Adaylarını
Toplama
Personel adaylarını
bulmak için yürütülen
eylemler “aday
toplama” olarak adlandırılmaktadır. Personel bulma süreci, işletme içi ve işletme dışı kaynakların
etkili kullanımını gerekmektedir.
İşletme İçi Kaynaklar
İşletme içi kaynaklar,
yetişmiş ve kurum kültürünü benimsemiş insan gücünü
değerlendirme olanağı vermeleri, çalışanları motive
etmeleri, ek maliyet getirmemesi ve zaman kaybına neden
olmaksızın istenen personele ulaşılması gibi nedenlerle
tercih edilmektedir. İşletme içi kaynaklar transferler,
terfiler, iş rotasyonu, iş genişletme ve zenginleştirme ve
işletme içi duyurular olarak detaylandırılabilir.
Transfer: Örgütte
boşalan bir göreve aynı düzeyde
bir işgörenin atanması transfer olarak
adlandırılmaktadır. §
Terfi: İşgörenin Hiyerarşik
basamaklarda yükselmesi ve bulunduğu görevden daha önemli
bir
göreve getirilmesi durumunu
ifade etmektedir. § İş Rotasyonu: İşgörenin
önceden belirlenmiş bir programa ve programda öngörülen
sürelere
göre sistematik olarak mevcut
işiyle ilgili başka faaliyet ve görevlere geçirilmesidir.
§ İş Genişletme ve İş Zenginleştirme: Bir dizi
görevin yeni, daha kapsamlı ve daha ilginç bir iş
haline getirilmesi için
birleştirilmesi ve çalışana birden fazla işin sorumluluğunun
verilmesidir. § İşletme İçi Duyurular: İşletme
içinde boş olan kadrolar için
adaylar olanların başvurmasını
teminen çeşitli araçlarla
işletme içinde boş kadroların
duyurulması.
İşletme Dışı Kaynaklar
İşletmenin dış çevresinden var
olan ve örgüt yönetimleri tarafından insan gücü bulma
amacıyla kullanılan kaynakları ifade eder.
İş Kurumu
Özel İstihdam Büroları
Kitle İletişim Araçları
Beyin Avcıları
Eğitim Kurumları
Meslek Odaları
İnternet
b.Adaylar Arasından İşin
Gerektirdiği Nitelikte Olanları Seçme
İşe alma işlevinin seçme
aşaması, adayların açık olan iş için işletmeye başvurması
ile başlar ve kimin ya da kimlerin işe alınacağına karar
verilmesiyle biter. İşe uyun personel seçebilmek için
genellikle altı aşamalı bir süreç yaşanır. Bu süreç;
1.
Ön kabul:
Bu aşamada başvuran adaylarla çok kısa nezaket görüşmesi
yapılır.
2.
İşe alma
testleri: İşe alma testleri, işe ve işyerine uygun
olmayan adayları elemek için yapılır
3.
İşe alma
görüşmeleri:Testlerde başarılı olan adaylarla yapılan
yüz yüze konuşmalara görüşme
denir. Görüşmenin amacı test ile ölçemediğimiz nitelikleri
ortaya çıkararak, adayın işe kabul edilebilirlik düzeyini
belirlemektedir.
a. Planlı
görüşme: Adaylara sorulacak
sorular önceden belirlenir.
b. Plansız
görüşme: Soru listesi
yoktur.Görüşme sohbet şeklinde
geçer.
c. Karma görüşme:
Planlı ve plansız görüşmelerin sakıncalarını
gidermek amacıyla,
belirtilen iki yöntem birleştirilerek karma görüşme
yöntemi oluşturulmuştur.
4.
Referansların
kontrolü: Adaylardan, özel ve iş referansları istenir ,
bu referansların işe alınmadan kontrol edilmesi gerekir.
5.
Sağlık
kontrolü: Adayların söz konusu işi yapabilecek sağlığa
sahip olup olmadığının tespiti için aday sağlık kontrolünden
geçirilir.
6.
İlk amirle
görüşme ve karar: Son aşama
işgörenin, çalışacağı ilk amiriyle görüştürülmesidir.
Genelde seçim kararı adaydan sorumlu olacak ilk yöneticiye
bırakılır.
3-İnsan kaynakları Yönetimi
Sürecinde Eğitim ve Geliştirme
Personel eğitimi ve
geliştirme, örgüt çalışanlarının gereksinim duydukları bilgi
ve becerileri edinmelerine, kendilerini gerçekleştirmelerine
ve örgütsel verimliliğe katkıda bulunulacak şekilde faaliyet
göstermelerine olanak sağlayan eğitim ve kariyer geliştirme
etkinliklerine ilişkin kararlardır.
a.İşe Alıştırma
(Oryantasyon):
İşe alıştırma programı,yeni
işgöreni işletmenin bir parçası durumuna getirmeyi amaçlar.
Bu nedenle işletmeye yeni alınan
her personel, işe alıştırma programına alınır. Bir işe
alıştırma programında genelde şu süreç izlenir
İşletmenin
tanıtımı
-
Personel haklarının
açıklanması
-
İşle ilgili bilgilerin
aktarımı
-
Tanıştırma
b.Personel Eğitimi:
Personel eğitimi, çalışanın
işini daha iyi yapması amacını taşır. Personel eğitimi,
işletmeye ve personelin kendisine önemli yararlar sağlar. Bu
yararlar;
-
İşletmenin karar verme
ve sorun çözme kapasitesini arttırır.
-
Üretimin miktar ve
kalitesini yükseltir.
-
İç
kaynaklardan personel bulm ayı
kolayl aştırır.
-
Üretim, yönetim ve
personel maliyetlerini düşürür.
-
Yönetici ve işgören
ilişkilerini geliştirir.
-
Personelin değişime
karşı direnci azalır
-
Personelde güven ve
başarı duyguları geliştirir.
-
İş doyumu sağlar.
4-Performans Değerleme ve
Ücretlendirme
a.Performans Değerlemesi:
Performans değerleme,
personelin işine gösterdiği başarı derecesinin
saptanmasıdır. Performans değerleme, başarılı ve başarısız
personeli birbirinden ayırmak amacıyla yapılır.
Ayrımdan amaç, performansı yüksek
personeli ödüllendirmek ve diğerlerine örnek olmasını
sağlamaktır.
aa.Performans Değerleme
Süreci:
Performans değerleme,
bir yöneticinin
önceden
saptanmış standartlarla karşılaştırma
ve ölçme
yoluyla işgörenlerin işteki performanslarını
değerlendirme sürecidir.
-
Performans değerleme
kriterlerinin belirlenmesi
-
Performans değerleme
standartlarının belirlenmesi
-
Performans değerleme
periyotlarının belirlenmesi
-
Değerlemecilerin
eğitimi
-
Yönetici ve çalışanlara
bilgi verilmesi
-
Performans değerlemenin
kim ya da kimler tarafından yapılacağına karar verilmesi
ab.Perfromans Değerleme
Yöntemleri:
Örgüt ve işgörenler açısından
pek çok önemli işlevi yerine getiren performans değerleme
çok çeşitli tekniklerle yapılabilmektedir.
-
Bireysel performans
standartlarına dayalı yaklaşım
-
Ortak performans
standartlarına dayalı yaklaşım
-
Çalışanlar arası
karşılaştırmalara dayalı yaklaşım
b.Ücret Yönetimi:
İşgörenler bilgi, beceri ve
deneyimleri ile örgüte katkıda bulunmakta; örgüt yönetimleri
ise bunun karşılığında işgörenlere ücret ödemektedirler. Bu
anlamıyla ücret hem işgörenler, hem de işverenler üzerinde
durulması gereken önemli bir kavramdır.
ba. Ücret:
Ücret, işgörenler ve
işverenler açısından önem ve özen gösterilen bil olgudur.
Ücret çalışma yaşamına
ilişkin tatmin ya da
tatminsizliklerinin başlıca nedenidir.
bb.Ücret Yönetimi Süreci:
İnsan kaynağının doğru ve
etkin kullanılması, güdülenmesi, örgütte tutulması örgütün
ücret politikası ile doğru orantılıdır. Profesyonel bir
yönetim anlayışına sahip olan ve kurumsallaşmış örgütler,
ücretleme sürecini stratejik bir yaklaşımla ele almakta ve
ücret yönetimi sürecini başarıyla uygulamaktadırlar. Ücret
yönetimi süreci;
-
İş Analizi
-
İş Değerleme
-
Ücret Araştırmaları
-
Ücretleme
bc.Ücret Oluşumunu Etkileyen
Faktörler:
Ücret oluşumunda etkili olan
faktörler şöyle özetlenebilir;
-
Yasal düzenlemeler
-
Sendikalar
-
Arz-Talep dengesi
-
Enflasyon
-
Piyasadaki rekabet
-
Örgütün ödeme gücü
5- İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı
Yönetimi
İş güvenliği ve işçi sağlığı
işlevi; çalışma koşullarının iyileştirilmesi, çalışan sağlığına
duyarlılık gösterilmesi ve iş güvenliği için gerekli önlemlerin
alınmasına ilişkin faaliyetler bütünüdür.
İnsan hayatına ve insana verilen
önemin artması, örgütlerde iş güvenliği ve işçi sağlığı
konusunun göreli önemine dikkat çekmiştir.
a. İş Güvenliği:
İş güvenliği, işyerlerinde işin
yürütülmesi nedeniyle gündeme gelen tehlikelerden ve
çalışanların sağlığına zarar verebilecek koşullardan korunmak
için gerçekleştirilen sistematik ve sürekli çalışmalar bütünü
olarak tanımlanabilir.
b.İşçi Sağlığı (İş Kazaları ve
Meslek Hastalıkları):
İşletmelerde işgören sağlığının
korunması, iş kazalarının ve meslek hastalıklarının önlenmesi
anlamına gelir.
6-Çalışma İlişkilerini
Düzenleme ve Endüstriyel İlişkiler
Endüstriye ilişkiler, çalışma yaşamında
işçi ve işveren kesimlerinin karşılıklı istek ve gereksinimleri
sonucunda gündeme gelen tüm konuları kapsayan ilişkiler
bütünüdür. İşçi, işveren ve devlet endüstriyel ilişkiler
sisteminin taraflarını teşkil etmektedir.
Endüstriyel ilişkiler sistemi, örgütlerin ve çalışma yaşamının
yönetimine ilişkin kurallar silsilesidir. Sağlıklı işçi-işveren
ilişkisi ile işçi ve işveren arasında ortaklık hissi
yaratılmakta ve güven duygusu geliştirilmekte, işçi ve işverenin
örgütsel amaçlara yönelik hareket etmesi kolaylaştırılmakta,
işçinin örgüte bağlanması sağlanmakta ve kurum kültürü
sağlamlaştırılmakta, sağlıksız ilişkiler nedeniyle gündeme maddi
ve manevi kayıplar ortadan kaldırılmakta, çalışanların iş yaşamına
gönüllü ve etkin katılım sağlanmakta, işgücü verimliliği
arttırmakta ve önemli bir rekabet üstünlüğü elde etmektedir.
<< Önceki
(İNSAN KAYNAKLARI BÖLÜMÜNÜN ÖRGÜT İÇİNDEKİ YERİ )
İnsan Kaynakları Yönetimi
Bütün Konular
ÜDY BELGESİ TÜM KONULAR
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|